Lusters stadhuis Leuven

In 1852 attendeerde Victor Hugo het Leuvense stadbestuur op het gegeven dat het stadhuis al meer dan 3 eeuwen zijn beelden miste in zijn 236 lege nissen. De Belgische onafhankelijkheid was een mooie aanleiding om hier verandering in te brengen. De geplaatste beelden verbeelden religieuze figuren, naast geleerden en andere historische figuren, grotendeels gelinkt een Leuven.

Twee grote lusters verwijzen naar deze anekdote door het verhaal te vereeuwigen vanuit een opbouw met pinakels en baldakijnen waarbij de nissen effectief niet voorzien zijn van beelden.

De zesarmige lusters zijn in drie niveaus opgebouwd vanuit 3520 roestvij stalen schijven die als een puzzel in elkaar schuiven.  De pinakels en baldakijnen zijn een rechtstreekse vertaling van de beelden uit de gevel. Het licht dat op de objecten valt zorgt voor zeer veel schakeringen en reflectie en verwijst naar het vroegere gebruik van kristal.